تمام صادر از اوییم و او بود مصدر

و دیگر آنکه تو دانی خدای با هرکس

هزار بار بود مهربانتر از مادر

هزار مادر اگر بشمریم تا حوا

ولیک حکم قضا و قدر بدان رفتست

که در زمانه نبینیم غیر رنج و خطر

نهاده راحت ما را به رنج و ما غافل