ولیک حکم قضا و قدر بدان رفتست

هزار بار بود مهربانتر از مادر

هزار مادر اگر بشمریم تا حوا

تمام صادر از اوییم و او بود مصدر

که در زمانه نبینیم غیر رنج و خطر

نهاده راحت ما را به رنج و ما غافل

سپرده عشرت ما را به مرگ و ما ابتر