کسی که وعظ ریایی کند به مجمع عام

که زشت هرگز زیبا نگردد از زیور

چو هر چه گفت زبان دل بود مخالف آن

مسیست تیره که اندود کرده اند به زر

برای خود شبه ست و برای خلق گهر

به گوش کس نرود وعظ واعظ از ره کذب

چو خود ثمر نبرد کی برند خلق ثمر