چو هر چه گفت زبان دل بود مخالف آن

نشسته بر زبر دار به که بر منبر

به زرق مرد ریاکار خوب می نشود

که زشت هرگز زیبا نگردد از زیور

مسیست تیره که اندود کرده اند به زر

کسی که وعظ ریایی کند به مجمع عام

برای خود شبه ست و برای خلق گهر