خصم ترا شود مژه در چشم نیشتر

میری که نام او را بر دانه گر دمند

ناکشته ریشه آرد و نارسته برگ و بر

ای کز هراس تیغ تو هنگام گیر و دار

مغز و دل است گویی اندام تو تمام

کز پای تا به سر همه هوشستی و هنر

شاهنشه و اتابک اعظم که هر دو را