مغز و دل است گویی اندام تو تمام

ناکشته ریشه آرد و نارسته برگ و بر

ای کز هراس تیغ تو هنگام گیر و دار

خصم ترا شود مژه در چشم نیشتر

کز پای تا به سر همه هوشستی و هنر

شاهنشه و اتابک اعظم که هر دو را

آ رد سجود روز و شب از چرخ ماه و خور