شاهنشه و اتابک اعظم که هر دو را

خصم ترا شود مژه در چشم نیشتر

مغز و دل است گویی اندام تو تمام

کز پای تا به سر همه هوشستی و هنر

آ رد سجود روز و شب از چرخ ماه و خور

آن شمس نوربخش است این ماه نورگیر

تو بسته پیش هر دو به طاعت همی کمر