گر رودم جان هزار بار ز پیکر

وین نه عجب زانکه بویشان بفزاید

مشک چو در آتشست و عود در آذر

می نرود از دلم ارادت خسرو

رنگ زداید کسی ز لاله حمرا

بوی رباید تنی ز نافه اذفر

تا به بهاران چو خط لاله عذاران