ورد بوحمزه چسان خوانم هر شب به سحر

آسیا سنگی بر فرق نهد از دستار

ناو آن آس شود نایش و گردن محور

من که بی غمزه نمی خواندم یک روز نماز

گفتم ای روی تو بر قد چو به طوبی فردوس

گفتم ای زلف تو بر رخ چو بر آتش عنبر

خط تو برجی از مشک و د ر آن برج سهیل