خط تو برجی از مشک و د ر آن برج سهیل

ورد بوحمزه چسان خوانم هر شب به سحر

گفتم ای روی تو بر قد چو به طوبی فردوس

گفتم ای زلف تو بر رخ چو بر آتش عنبر

لب تو درجی از لعل و در آن درج گهر

زلف چون غالیه ات غالی اگر نیست چرا

نرسد زآتش روی تو بدو هیچ ضرر