وین عجب نی که زر و سیم برآید ز حجر

زهر چشم تو چرا زان حط مشکن افزود

راستی دافع زهرست اگر سیسنبر

از دل سخت تو شد چهره ام از اشکم سیم

دل من رهرو و زلفت شب و رخسارت ماه

شب همان به که به مهتاب نمایند سفر

ز لفکانت دو غلامند سیه کاره و دزد