وی به هر کار ترا آمده داور یاور

همچو خورشید عیانست و ز خلقست نهان

که هم از پرتو خویشست مر او را معجر

ای به هرحال ترا بوده ز باری یاری

عکسی ار افتد زآیینه حسن تو به زنگ

می نماند ز سیاهی به همه زنگ اثر

در ازل آدم اگر مدح تو می کردی گوش