دگر نه نثر نویسم ز خامه در دفتر

که گر خدیو جهان التفات ننماید

برین قصیده که پیرایه بر عروس هنر

دگر نه نظم نگارم زکلک در دیوان

شنیده ام که حسودی به شه چنین گفته

که بسته است رهی بر هجای شاه کمر

چگونه منکر باشم که در محامد تو