شنیده ام که حسودی به شه چنین گفته

برین قصیده که پیرایه بر عروس هنر

دگر نه نظم نگارم زکلک در دیوان

دگر نه نثر نویسم ز خامه در دفتر

که بسته است رهی بر هجای شاه کمر

چگونه منکر باشم که در محامد تو

ثنای ناقص من چون هجا بود منکر