یا نشنیدم که هیچگه ملک الموت

صفحه آن تیغ را خدیو دلاور

ورنه ندیدم که کس نماید معجون

سوده الماس را به قند مکرر:

غوطه زند اندر آب چشمه کوثر

تیغ که باید همی به زهرش آلود

شاهش آلوده دارد از چه به شکر