دو خال برلب نوشش دو داغ بر لاله

به یک تبسم او خار و خس شود شکر

گرفتم آنکه نیارند عنبر از دریا

به یک تحرک زلفش گیا شود عنبر

دو زلف بر سر دوشش دو زاغ بر عرعر

غنوده این چو دو زنگی به سایه طوبی

نشسته آن چو دو هندو به چشمه کوثر