دو زلف بر سر دوشش دو زاغ بر عرعر

گرفتم آنکه نیارند عنبر از دریا

به یک تحرک زلفش گیا شود عنبر

دو خال برلب نوشش دو داغ بر لاله

غنوده این چو دو زنگی به سایه طوبی

نشسته آن چو دو هندو به چشمه کوثر

دو سوسنش را از برگ ضیمران بالین