ز باده خواری شرمی نداری از داور

حرام صرف بود باده خاصه بر ساده

تو ساده رویی ساقی مخواه و باده مخور

به ساده رویی باکی نداری از مردم

ز بی عفافی مانا نباشدت میسور

که بگذرانی یک روز بی می و ساغر

گشاده چشم جهان بین به راه باده گسار