رواق خواجه بود بحر و بحر بی پایان

به طنزگفتمش ا ی سرو قد سیمین بر

سرای میر جهان و بود جهان چونان

ندارد از بد و خوب و پلید و پاک گذر

سرای میر بود رود و رود پهناور

نه رودگردد از غوطه گرز پلید

نه بحر آید ز آمیزش براز قذر