سرای میر جهان و بود جهان چونان

نه شمع زنده بمیرد ز صحبت صرصر

جواب را ز سر خشم برگشادم لب

به طنزگفتمش ا ی سرو قد سیمین بر

ندارد از بد و خوب و پلید و پاک گذر

رواق خواجه بود بحر و بحر بی پایان

سرای میر بود رود و رود پهناور