به طنزگفتمش ا ی سرو قد سیمین بر

نه شاخ تازه بخوشد ز الفت لبلاب

نه شمع زنده بمیرد ز صحبت صرصر

جواب را ز سر خشم برگشادم لب

سرای میر جهان و بود جهان چونان

ندارد از بد و خوب و پلید و پاک گذر

رواق خواجه بود بحر و بحر بی پایان