به هرطرف نگرستند گرز بود و کمان

به سفت راعیشان از پلاس پاره گذر

به کشتمند تناتن چمان و غافل ازین

که جای گندم و جو رسته ناوک و خنجر

بهر کجا که گذشتند تیغ بود و تبر

زمین ز سم مراکب چوگوی در طبطاب

فلک ز تف قواضب چو موم بر آذر