ولی زمین درنگی ورا درنگ نداد

به زیر سایه او کردگار داده مقر

چو شد به خواب یکی اهرمن ز خیل یهود

گشاد از کمر جم پرند خارا در

که ماه نو برباید ز آسمان ظفر

دوگام آن دد آهن جگر به کام زمین

چو خار چینه آهن به گاز آهنگر