چو خار چینه آهن به گاز آهنگر

ولی زمین درنگی ورا درنگ نداد

که ماه نو برباید ز آسمان ظفر

دوگام آن دد آهن جگر به کام زمین

نبی نریخت ورا خون از آنکه نالاید

به خون روبه چنگال شیر شرزه نر

که ناگه از طرف دز یکی غبار بخاست