نبی نریخت ورا خون از آنکه نالاید

که ماه نو برباید ز آسمان ظفر

دوگام آن دد آهن جگر به کام زمین

چو خار چینه آهن به گاز آهنگر

به خون روبه چنگال شیر شرزه نر

که ناگه از طرف دز یکی غبار بخاست

بر آن صفت که نهان گشت توده اغبر