ز چشم زخم سپهرش دو چشم دیده خطر

کجاست شیر حق آن کو به صدهزاران چشم

بود به مهر رخش چرخ خیره شام و سحر

جواب داد یکی کای فروغ چشم جهان

دو چشم حق نگر خویش بسته از عالم

که هیچ کس به جز از حق نیایدش به نظر

گشوده اند از آن روی صعوگان پر و بال