که از چو باز فروبسته چشم ، راست نگر

دو چشم حق نگر خویش بسته از عالم

که هیچ کس به جز از حق نیایدش به نظر

گشوده اند از آن روی صعوگان پر و بال

ز گرد راه و تف آفتاب و گرمی روز

دو عبهرش شده تاری دو نرگسش مغبر

شده دو جزع یمانی دو حقه یاقوت