علی ز چهر پیمبر شدش جهان بین باز

منش ز چشمه حیوان کنم بصیر بصر

یکی روان شد و دست علی گرفت به دست

ز دستگیری او دست یافت بر اختر

اگرچه دیده شود ز افتاب تار و کدر

به چشم آب زدش مصطی ز چشمه نوش

چنانکه سوخت چو آتش ز رشک آب خضر