که ناگهان چو یکی صرع دار آشفته

که چون بکند در از باره حیدر صفدر

بدم به گوشه تختی نشسته چون بلقیس

بسان مرغ سلیمان به تارکم افسر

که از مشاهده دیو لرزدش پیکر

زمین باره بلرزید و باژگون شد بخت

چو زورقی متلاطم میان بحر خزر