چو سایه افتان خیزان رود به راه اندر

بودم چو جسم مثالی ز لاغری تن او

که تنگ می نکند جا به چیزهای دگر

به گاه پویه نماید ز بس رکوع و سجود

نعوذ بالله در ری اگر وزد بادی

به یک نفس بردش تا به ملک کالنجر

کنون چه چاره سگالی که بر تو از شش سو