ز بحر طبع فشاند به نامه سلک درر

ادیب مدح ترا چون کند ز شور نشاط

گمان بری که بود مست باده خلر

به وصف خنگ تو غواص خامه ام دی خواست

نقوش وصفش ازان پیشتر که جنبد کلک

ز بس روانی از دل بجست در دفتر

عجبتر آنکه ز بس چابکست توسن تو