خندید و گفت کس ندهد سیم خود به مفت

بر سیم ساق او چوگدا دوختم نظر

گفتا به ساق من چکنی این قدر نگاه

گفتم بسی به سیم تو مشتاقم ای پسر

یک مشت زر بیاور و سیم مرا بخر

گفتم که زر ندارم لیکن گرت هواست

از مدح خواجه بر تو فشانم همی گهر