یاری چو من گزین که نماید ترا به طبع

با آن کنم ملاعبه از شام تا سحر

گفتا دریغ ازین دلک هرزه گرد تو

کاو چون گدای خانه به دوشست دربدر

مستغنی از محبت ترکان کاشغر

گفتم تو آفتابی و خوبان شعاع تو

در شرق و غرب از ره وصل تو پی سپر