فنا در قبضه تیغ تو مضمر

بر آنستم که کان زاسیب جودت

توانگر می نگردد تا به محشر

صبا در پویه رخش تو مدغم

تویی گر مکرمت گردد مجسم

تویی گر معدلت آید مصور

شهنشاها دو چشم خون فشانم