همی گویند کای بی مهر بدعهد

که پر خونند چون از می دو ساغر

دو مه بیشست تا با من به کینند

بدان آیین که با دارا سکندر

همی گویند کای مسکین مضطر

نه آخر ما دو را از لطف یزدان

رئیس عضوها فرموده یکسر