ز بس که دایره سر کرده بود یک بدگر

به صد هراس درآویختم به زلفینش

برآن نمط که به مار سیاه افسونگر

همه کتاب مجسطیست گفتی آن سر زلف

به چشم بود چو آهو به زلف چون افعی

ولی خلاف طبیعت نمود هر دو اثر

فشانده آن عوض مشک زهر جان فرسا