از آن شراب که از دل چو در جهد به دماغ

نموده این بدل زهر مشک جان پرور

به حجره بردم و آوردمش به پیش میی

که داشت گونه یاقوت و نکهت عنبر

سپید مغز بتوفد به رنگ سرخ جگر

چو رنگ باده دوید از گلوی او در چهر

ز روی مهر به سیمای من فکند نظر