سخای دست وی اندر سخن نگنجد هیچ

نداشتی گه پرواز هیچ حاجت پر

ز فیض رحمت و انعام گونه گونه اوست

که گونه گونه بروید ز هر درخت ثمر

بر آن مثابه که در قطره بحر پهناور

ز دست جودش اگر سایه بر سحاب افتد

سهیل و ماه فشاند همی به جای مطر