که ناسزا سخنی سر زدست از چاکر

به عون چرخ همان قدر حاجت است تو را

که بهر صیقلی آیینه را به خاکستر

خدایگانا گویند حاسدی گفتست

چگونه منکر باشم که در محامد تو

ثنای ناقص من چون هجا بود منکر

گر این مراد حسودست حق به جانب اوست