هروقت که خمیازه کشیدم ز پی می

بوسید که هی هی بنگر ماه منور

گه آبله گون صورت من دیدی وگفتی

خورشیدکه دیدست بدین گونه پر اختر

برجستی و می ریختی از شیشه به ساغر

هرگه که تمنای یکی بوسه نمودم

لب بر لب من دوختی آن ترک سمنبر