هرگه که تمنای یکی بوسه نمودم

خورشیدکه دیدست بدین گونه پر اختر

هروقت که خمیازه کشیدم ز پی می

برجستی و می ریختی از شیشه به ساغر

لب بر لب من دوختی آن ترک سمنبر

صد بوسه اگر می زدمش باز به شوخی

لب غنچه نمودی که بزن بوسه دیگر