از امر امیرالامرا می نکشم سر

از لطف تو آسوده و با خویش سرودم

الحمد خدا را که امیرم شده یاور

بالله که اگر قرض مرا افکند از پای

در این دو سه مه فی المثل از جوع بمرم

با مهر امیرم نبود غم به دل اندر

شد پنج مه ایدون که به شیراز بماندم