با مهر امیرم نبود غم به دل اندر

بالله که اگر قرض مرا افکند از پای

از امر امیرالامرا می نکشم سر

در این دو سه مه فی المثل از جوع بمرم

شد پنج مه ایدون که به شیراز بماندم

با خاطر آشفته و با عیش محقر

اکنون که سپه راند شه از ری به سپاهان