طبع روان تو زنده رود صفاهان

کوه زند طعنه از شتاب به صرصر

ور بدهند آیتی ز حزم تو بر باد

بادکند سخره از درنگ به اغبر

زنده از آن بوستان طبع سخنور

نیست دیاری که سوی او نبرد بخت

نامه فتح ترا به سان کبوتر