پی بهانه درافتد میان بوک و مگر

ایا غلامک چالاک طبع زیرک خوی

یکی بیفکن درکار میفرو ش نظر

به رهن اگر ز تو آن مرده ریگ نستاند

ز من سلام رسانش پس از سلام بگو

به حالتی که کند در دلش ز مهر اثر

بدان خدای که هجده هزار عالم را