مگوکلاه چه خواهی توک نباشد سر

نک ای غلام برو جرعه شراب بیار

به راستان که تو از قول باستان مگذر

مگو شراب چه نوشی توکت نباشد مال

ندانیا مگر از پادشاه ملک ستان

نه بینیا مگر از شهریار شیر شکر

مرا هماره اشارت رسد به عز و جلال