ندانیا مگر از پادشاه ملک ستان

به راستان که تو از قول باستان مگذر

مگو شراب چه نوشی توکت نباشد مال

مگوکلاه چه خواهی توک نباشد سر

نه بینیا مگر از شهریار شیر شکر

مرا هماره اشارت رسد به عز و جلال

مرا همیشه بشارت بود به جاه و خطر