نه بینیا مگر از شهریار شیر شکر

مگو شراب چه نوشی توکت نباشد مال

مگوکلاه چه خواهی توک نباشد سر

ندانیا مگر از پادشاه ملک ستان

مرا هماره اشارت رسد به عز و جلال

مرا همیشه بشارت بود به جاه و خطر

همی به چشم من آید به هفته یی پس ازین