روان کند دم تیغ تو خون ز چشم زره

چنانکه اختر سوزان ز تل خاکستر

ایا به مهر تو طوبی دمیده از سجین

ایا به قهر تو ز قوم رسته ازکوثر

گره شودگه کین تو دل ز ناف سپر

کجا سنان تو آنجا مجاورست بلا

کجا عنان تو آنجا ملازمست ظفر