گره شودگه کین تو دل ز ناف سپر

ایا به مهر تو طوبی دمیده از سجین

ایا به قهر تو ز قوم رسته ازکوثر

روان کند دم تیغ تو خون ز چشم زره

کجا سنان تو آنجا مجاورست بلا

کجا عنان تو آنجا ملازمست ظفر

چو وصف خنگ تو خوانم بپردم خامه